ยินดีต้อนรับสู่เรื่องชื่อตัวอักษรและเสียงของตัวอักษร (Letter Names & Letter Sounds)!
สวัสดีครับ/ค่ะเด็ก ๆ! ขอต้อนรับสู่โลกอันน่าตื่นเต้นของตัวอักษรและเสียงในภาษาอังกฤษ เคยสงสัยไหมว่าทำไมการเรียนรู้ตัวอักษรภาษาอังกฤษถึงเหมือนกับการได้รับกุญแจวิเศษ? เพราะเมื่อเราจำตัวอักษรและรู้ว่ามันออกเสียงอย่างไรได้แล้ว เราก็จะสามารถอ่านและพูดคำศัพท์ภาษาอังกฤษได้เป็นร้อย ๆ คำด้วยตัวเองเลยนะ!
ในบทเรียนนี้ เราจะมาเรียนรู้เรื่องสำคัญมาก ๆ 2 เรื่องด้วยกัน:
1. ชื่อของตัวอักษรแต่ละตัว (สิ่งที่เราใช้เรียกตัวอักษรนั้น)
2. เสียงของตัวอักษรแต่ละตัว (เสียงที่ตัวอักษรเปล่งออกมาเมื่ออยู่ในคำศัพท์)
ข้อควรทราบ: ต่อไปในอนาคต น้อง ๆ จะได้เรียนรู้วิธีนำเสียงเหล่านี้ไปวางไว้ที่ต้นคำและท้ายคำในบท "Initial & final consonant sounds" (เสียงพยัญชนะต้นและเสียงพยัญชนะท้าย) รวมถึงการนำเสียงมารวมเข้าด้วยกันในบท "Spelling & word building" (การสะกดคำและการสร้างคำ)
1. ชื่อตัวอักษร กับ เสียงตัวอักษร ต่างกันอย่างไร?
ถ้ารู้สึกยากหรือสับสนในตอนแรก ไม่ต้องกังวลนะ! ลองมาดูวิธีทำความเข้าใจง่าย ๆ กันดีกว่า:
ลองนึกถึงน้องแมวดูสิ อะไรคือชื่อของมัน? ชื่อของมันคือ แมว (Cat) แล้วแมวส่งเสียงร้องอย่างไรล่ะ? มันร้องว่า "เหมียว!"
ลองนึกถึงน้องหมา ชื่อของมันคือ สุนัข (Dog) แต่เสียงร้องของมันคือ "โฮ่ง!"
ตัวอักษรภาษาอังกฤษก็เหมือนกับสัตว์เหล่านี้เลย!
- ตัวอักษรมี ชื่อ ที่เราใช้เรียกเวลาสะกดตัวอักษร
- ตัวอักษรเปล่ง เสียง ออกมาเมื่อเราอ่านออกเสียงคำศัพท์นั้น ๆ
ตัวอย่าง:
- ตัวอักษร B:
• ชื่อของมันคือ "บี" (Bee)
• เสียงของมันคือ /เบอะ/ (/b/) (เหมือนเสียงในคำว่า bat, ball, และ boy)
- ตัวอักษร M:
• ชื่อของมันคือ "เอ็ม" (Em)
• เสียงของมันคือ /เมอะ/ (/m/) (เหมือนเสียงในคำว่า man, mom, และ milk)
สรุปข้อสำคัญ: ชื่อ คือสิ่งที่เราใช้เรียกตัวอักษร ส่วน เสียง คือสิ่งที่เราได้ยินเมื่อเราอ่านคำศัพท์นั้น ๆ ออกมา!
2. ตัวอักษรทั้ง 26 ตัว: ตัวพิมพ์ใหญ่และตัวพิมพ์เล็ก
ตัวอักษรภาษาอังกฤษมีทั้งหมด 26 ตัว ซึ่งสามารถเขียนได้ 2 รูปแบบ:
- Uppercase (Capital letter / ตัวพิมพ์ใหญ่): A, B, C...
- Lowercase (Small letter / ตัวพิมพ์เล็ก): a, b, c...
ถึงแม้ว่าหน้าตาของมันจะดูไม่เหมือนกัน แต่ทั้ง A และ a ก็มีชื่อเดียวกันและออกเสียงเหมือนกันนะ!
มารู้จักตัวอักษรทั้ง 26 ตัวพร้อมชื่อเรียกกันเถอะ:
A a — ชื่อออกเสียงว่า: เอ (Ay)
B b — ชื่อออกเสียงว่า: บี (Bee)
C c — ชื่อออกเสียงว่า: ซี (See)
D d — ชื่อออกเสียงว่า: ดี (Dee)
E e — ชื่อออกเสียงว่า: อี (Ee)
F f — ชื่อออกเสียงว่า: เอฟ (Ef)
G g — ชื่อออกเสียงว่า: จี (Jee)
H h — ชื่อออกเสียงว่า: เอช (Aych)
I i — ชื่อออกเสียงว่า: ไอ (Eye)
J j — ชื่อออกเสียงว่า: เจ (Jay)
K k — ชื่อออกเสียงว่า: เค (Kay)
L l — ชื่อออกเสียงว่า: แอล (El)
M m — ชื่อออกเสียงว่า: เอ็ม (Em)
N n — ชื่อออกเสียงว่า: เอ็น (En)
O o — ชื่อออกเสียงว่า: โอ (Oh)
P p — ชื่อออกเสียงว่า: พี (Pee)
Q q — ชื่อออกเสียงว่า: คิว (Kyoo)
R r — ชื่อออกเสียงว่า: อาร์ (Ar)
S s — ชื่อออกเสียงว่า: เอส (Ess)
T t — ชื่อออกเสียงว่า: ที (Tee)
U u — ชื่อออกเสียงว่า: ยู (Yoo)
V v — ชื่อออกเสียงว่า: วี (Vee)
W w — ชื่อออกเสียงว่า: ดับเบิลยู (Double-yoo)
X x — ชื่อออกเสียงว่า: เอ็กซ์ (Ex)
Y y — ชื่อออกเสียงว่า: วาย (Wye)
Z z — ชื่อออกเสียงว่า: แซด (Zed) (หรือ ซี (Zee))
3. สระและพยัญชนะ (Vowels and Consonants)
ตัวอักษรทั้ง 26 ตัวแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่ ๆ คือ: สระ (Vowels) และ พยัญชนะ (Consonants)
สระทั้ง 5 ตัว: A, E, I, O, U
สระเป็นตัวอักษรที่พิเศษและไพเราะเหมือนเสียงดนตรี! ทุกคำในภาษาอังกฤษจะต้องมีเสียงสระอยู่อย่างน้อยหนึ่งเสียงเสมอ สำหรับผู้เริ่มต้น เราจะมาฝึกจากเสียงสระสั้น (Short sounds) กันก่อนนะ:
- A a ออกเสียงว่า /แอะ/ (/a/) (เช่นในคำว่า apple, ant, cat)
- E e ออกเสียงว่า /เอะ/ (/e/) (เช่นในคำว่า egg, elephant, pen)
- I i ออกเสียงว่า /อิ/ (/i/) (เช่นในคำว่า ink, igloo, pin)
- O o ออกเสียงว่า /เอาะ/ (/o/) (เช่นในคำว่า ox, orange, pot)
- U u ออกเสียงว่า /อะ/ (/u/) (เช่นในคำว่า up, umbrella, sun)
พยัญชนะ (ตัวอักษรที่เหลืออีก 21 ตัว)
พยัญชนะเหล่านี้ช่วยสร้างโครงและรูปคำศัพท์ต่าง ๆ:
- B b ออกเสียงว่า /เบอะ/ (/b/) (เช่นในคำว่า bag)
- C c ออกเสียงว่า /เคอะ/ (/k/) (เช่นในคำว่า cat, cup)
- D d ออกเสียงว่า /เดอะ/ (/d/) (เช่นในคำว่า dog)
- F f ออกเสียงว่า /เฟอะ/ (/f/) (เช่นในคำว่า fish)
- G g ออกเสียงว่า /เกอะ/ (/g/) (เช่นในคำว่า go, gun)
- H h ออกเสียงว่า /เฮอะ/ (/h/) (เช่นในคำว่า hat, hen)
- J j ออกเสียงว่า /เจอะ/ (/j/) (เช่นในคำว่า jam, jet)
- K k ออกเสียงว่า /เคอะ/ (/k/) (เช่นในคำว่า kite)
- L l ออกเสียงว่า /เลอะ/ (/l/) (เช่นในคำว่า leg)
- M m ออกเสียงว่า /เมอะ/ (/m/) (เช่นในคำว่า map)
- N n ออกเสียงว่า /เนอะ/ (/n/) (เช่นในคำว่า net, nut)
- P p ออกเสียงว่า /เพอะ/ (/p/) (เช่นในคำว่า pan, pig)
- Q q ออกเสียงว่า /เควอะ/ (/kw/) (มักเขียนคู่กับตัว u: queen)
- R r ออกเสียงว่า /เรอะ/ (/r/) (เช่นในคำว่า red, rat)
- S s ออกเสียงว่า /เสอะ/ (/s/) (เช่นในคำว่า sun, sit)
- T t ออกเสียงว่า /เทอะ/ (/t/) (เช่นในคำว่า top, ten)
- V v ออกเสียงว่า /เวอะ/ (/v/) (เช่นในคำว่า van)
- W w ออกเสียงว่า /เวอะ/ (/w/) (เช่นในคำว่า win, wet)
- X x ออกเสียงว่า /คซ/ (/ks/) (เช่นในคำว่า box, six)
- Y y ออกเสียงว่า /เยอะ/ (/y/) (เช่นในคำว่า yes, yellow)
- Z z ออกเสียงว่า /เซอะ/ (/z/) (เช่นในคำว่า zoo, zero)
4. เปรียบเทียบตัวอักษรภาษาอังกฤษกับภาษาไทย (สาระที่ ๒ ภาษาและวัฒนธรรม ต ๒.๒)
ในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษ การเปรียบเทียบเสียงภาษาอังกฤษกับเสียงภาษาไทยจะช่วยให้น้อง ๆ จำได้แม่นยำและง่ายขึ้นมากเลยล่ะ!
สิ่งที่เหมือนหรือคล้ายกัน:
- เสียงพยัญชนะภาษาอังกฤษหลายตัว มีเสียงคู่แฝดที่ใกล้เคียงกับภาษาไทยมาก:
• ภาษาอังกฤษ B /b/ เสียงคล้ายกับ บ ในภาษาไทยมาก
• ภาษาอังกฤษ M /m/ เสียงคล้ายกับ ม ในภาษาไทยมาก
• ภาษาอังกฤษ D /d/ เสียงคล้ายกับ ด ในภาษาไทยมาก
• ภาษาอังกฤษ T /t/ เสียงคล้ายกับ ท หรือ ต ในภาษาไทยมาก
• ภาษาอังกฤษ N /n/ เสียงคล้ายกับ น ในภาษาไทยมาก
สิ่งที่แตกต่างกัน (ข้อควรระวัง!):
- จำนวนตัวอักษร: ตัวอักษรภาษาอังกฤษมี 26 ตัว ส่วนพยัญชนะไทยมีถึง 44 ตัว แถมยังมีรูปสระอีกมากมาย!
- ตัวพิมพ์ใหญ่และตัวพิมพ์เล็ก: ภาษาอังกฤษมีทั้งตัวพิมพ์ใหญ่ (A, B, C) และตัวพิมพ์เล็ก (a, b, c) แต่ตัวอักษรไทยไม่มีตัวพิมพ์ใหญ่หรือตัวพิมพ์เล็ก
- เสียงที่ไม่มีในภาษาไทย:
• V v: การออกเสียง /v/ ให้ใช้ฟันบนแตะเบา ๆ ที่ริมฝีปากล่าง แล้วเปล่งเสียงให้ลำคอสั่นเบา ๆ (เหมือนเสียงหึ่ง ๆ) ซึ่งจะออกเสียงไม่เหมือนกับ ว ในภาษาไทยเสียทีเดียวนะ
• Z z: การออกเสียง /z/ ให้ทำเสียงหึ่ง ๆ เหมือนผึ้งบิน โดยวางลิ้นไว้หลังฟันและทำให้เกิดการสั่นสะเทือนในลำคอ ซึ่งต่างจากเสียง ซ หรือ ส ในภาษาไทยที่ไม่มีการสั่นในลำคอ
5. ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยและควรหลีกเลี่ยง
ข้อผิดพลาดที่ 1: อ่านคำศัพท์โดยใช้ชื่อตัวอักษรแทนเสียงตัวอักษร
- แบบที่ผิด: พยายามอ่านคำว่า c-a-t โดยสะกดว่า "ซี - เอ - ที"
- แบบที่ถูกต้อง: ให้ผสมเสียงของตัวอักษรเข้าด้วยกัน: /เคอะ/ - /แอะ/ - /เทอะ/ (/k/ - /a/ - /t/) = cat (แคท)!
ข้อผิดพลาดที่ 2: สับสนตัวพิมพ์เล็กที่มีรูปร่างหน้าตาคล้ายกัน
- b และ d: จำง่าย ๆ ว่า ตัวพิมพ์เล็ก b จะมีพุงยื่นไปข้างหน้าตามทิศทางการอ่าน (ยื่นไปทางขวา: b) ส่วน d ส่วนโค้งมนจะหันไปข้างหลัง (หันไปทางซ้าย: d)
- p และ q: ตัวพิมพ์เล็ก p หัวกลมจะหันไปทางขวา ส่วน q หัวกลมจะหันไปทางซ้าย
ข้อผิดพลาดที่ 3: ลืมความแตกต่างระหว่างชื่อตัวอักษรกับเสียงสระ
เมื่อเราเห็นตัวอักษร A ในคำว่า ant เราจะไม่ออกเสียงตามชื่อของมันว่า "เอ" แต่เราจะออกเสียงสระของมันคือเสียง /แอะ/ (/a/)!
6. สรุปทบทวนท้ายบทเรียน
- ภาษาอังกฤษมีตัวอักษรทั้งหมด 26 ตัว
- แบ่งเป็น สระ 5 ตัว (A, E, I, O, U) และ พยัญชนะ 21 ตัว
- ตัวอักษรแต่ละตัวมีทั้ง ชื่อ (สิ่งที่เราใช้เรียก) และ เสียง (สิ่งที่เราเปล่งเสียงออกมาเวลาอ่านคำศัพท์)
- ตัวอักษรสามารถเขียนได้ทั้ง ตัวพิมพ์ใหญ่ (A) และ ตัวพิมพ์เล็ก (a)
- ฝึกฟังและออกเสียงให้ชัดเจน: เวลาสะกดและอ่านคำศัพท์ ให้ใช้เสียงของตัวอักษรเสมอนะครับ/ค่ะ!