การซื้อของและสั่งอาหาร: เมื่อมือใหม่กลายเป็นลูกค้า
ร้านค้าและร้านอาหารเป็นสนามฝึกซ้อมที่ดีที่สุดสำหรับภาษาญี่ปุ่นในสถานการณ์จริง เพราะสถานการณ์เหล่านี้มักจะเกิดขึ้นซ้ำๆ วลีที่พนักงานใช้ก็คาดเดาได้ง่าย และที่สำคัญคือความสำเร็จนั้นแสนอร่อย! บทนี้จะมอบ "3 รูปแบบคำขอวิเศษ" ให้คุณ พร้อมกับตัวเลขและคำลักษณนามที่คุณได้ฝึกฝนไปก่อนหน้านี้ รวมถึงพาคุณไปดูเหตุการณ์จำลองที่พบบ่อยที่สุดในญี่ปุ่น 2 ฉาก นั่นคือร้านสะดวกซื้อและร้านอาหาร
1. 3 รูปแบบคำขอวิเศษ
| รูปแบบ | ระดับความสุภาพ | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| 〜をください (o kudasai) | มาตรฐาน "ขอ ~ ให้ฉันหน่อย" | これをください。— ขออันนี้ค่ะ/ครับ |
| 〜をおねがいします (o onegaishimasu) | สุภาพขึ้น อ่อนน้อมขึ้น — ใช้สำหรับบริการด้วย | コーヒーをおねがいします。— ขอแก้วกาแฟค่ะ/ครับ お会計をおねがいします。— เช็คบิลด้วยค่ะ/ครับ |
| 〜はありますか (wa arimasu ka) | "มี ~ ไหม?" | Wi-Fiはありますか。— มี Wi-Fi ไหมคะ/ครับ? もっと大きいのはありますか。— มีขนาดที่ใหญ่กว่านี้ไหมคะ/ครับ? |
นำไปผสมกับคำบ่งชี้ระยะ (こ/そ/あ/ど) จากบทที่แล้ว คุณก็จะสามารถซื้ออะไรก็ได้แม้ไม่รู้ชื่อเรียก: これをください (อันนี้, ใกล้ตัวเรา), それをください (อันนั้น, ใกล้พนักงาน), あれをおねがいします (อันโน้น, บนชั้นไกลๆ) การชี้โดยแบมือสุภาพกว่าการใช้นิ้วชี้เพียงนิ้วเดียวนะ!
การสั่งจำนวนสิ่งของ
วางคำลักษณนามไว้ระหว่างวัตถุกับกริยา: [สิ่งของ] を [จำนวน+คำลักษณนาม] ください:
りんごをみっつください。(Ringo o mittsu kudasai.) — ขอแอปเปิ้ล 3 ลูกค่ะ/ครับ
ビールをにほんおねがいします。(Bīru o nihon onegaishimasu.) — ขอเบียร์ 2 ขวดค่ะ/ครับ
切符をにまいください。(Kippu o nimai kudasai.) — ขอตั๋ว 2 ใบค่ะ/ครับ
ลืมคำลักษณนามที่ถูกต้องใช่ไหม? การใช้คำลักษณนามสากล 〜つ (หรือแค่พูดตัวเลขเฉยๆ) ก็ยังสื่อสารให้เข้าใจได้ ความถูกต้องเป็นเรื่องที่น่าชื่นชม แต่ความกล้าหาญในการสื่อสารนั้นสำคัญเป็นอันดับแรก
2. การถามราคา — และการทำความเข้าใจคำตอบ
すみません、これはいくらですか。(Sumimasen, kore wa ikura desu ka.) — ขอโทษนะคะ/ครับ อันนี้ราคาเท่าไหร่คะ/ครับ?
— 1,500円です。(Sen gohyaku en desu.) — ราคา 1,500 เยนค่ะ/ครับ
นี่คือจุดที่บทเรียนเรื่องตัวเลขแสดงผลลัพธ์ออกมา ตัวเลขจำนวนมากมักถูกพูดอย่างรวดเร็วในร้านค้า ถ้าคุณฟังไม่ทันไม่ต้องอาย: พูดว่า もう一度おねがいします (mō ichido onegaishimasu, "ขออีกครั้งค่ะ/ครับ") หรือแอบดูที่หน้าจอเครื่องคิดเงินซึ่งเป็นภาษาสากลที่เข้าใจได้ทันที ปฏิกิริยาโต้ตอบที่มีประโยชน์: 高いですね (แพงจัง!), 安いですね (ถูกจัง!), じゃあ、これをください (งั้นขออันนี้ค่ะ/ครับ)
3. ฉากที่หนึ่ง: ร้านสะดวกซื้อ (コンビニ)
ร้านสะดวกซื้อของญี่ปุ่นนั้นเป็นตำนาน และพนักงานทุกคนก็ทำงานตามสคริปต์ นี่คือสิ่งที่คุณจะได้ยินที่หน้าเคาน์เตอร์ และประโยคโต้ตอบสารพัดประโยชน์ 2 แบบสำหรับคุณ:
| สิ่งที่คุณจะได้ยิน… | ความหมาย | ประโยคตอบกลับของคุณ |
|---|---|---|
| いらっしゃいませ! | ยินดีต้อนรับ! | (ไม่ต้องพูดอะไร — พยักหน้าก็เพียงพอ) |
| 袋はいりますか。(Fukuro wa irimasu ka.) | รับถุงไหมคะ/ครับ? | はい、おねがいします。/ いいえ、だいじょうぶです。 |
| 温めますか。(Atatamemasu ka.) | อุ่นให้ไหมคะ/ครับ? (เบนโตะ!) | はい、おねがいします。/ だいじょうぶです。 |
| ポイントカードはありますか。 | มีบัตรสะสมแต้มไหมคะ/ครับ? | ないです。/ だいじょうぶです。 |
| お箸はいりますか。(O-hashi wa irimasu ka.) | รับตะเกียบไหมคะ/ครับ? | はい、おねがいします。 |
จำคู่โต้ตอบทองคำไว้ให้ดี: おねがいします = รับค่ะ/ครับ (ตกลง), だいじょうぶです = ไม่เป็นไรค่ะ/ครับ (ปฏิเสธ) (คำว่า だいじょうぶ "โอเค/ไม่เป็นไร" เป็นคำปฏิเสธแบบนุ่มนวลที่นิยมที่สุดในภาษาญี่ปุ่นยุคใหม่) คำศัพท์เกี่ยวกับการจ่ายเงิน: 現金 (genkin, เงินสด), カード (kādo, บัตร) — カードでおねがいします ("ขอจ่ายด้วยบัตรค่ะ/ครับ") วางเงินสดลงบนถาดเล็กๆ ที่หน้าเคาน์เตอร์ อย่าส่งใส่มือพนักงานโดยตรง นั่นเป็นธรรมเนียมท้องถิ่น ไม่ใช่ความเย็นชาหรอกนะ!
4. ฉากที่สอง: ร้านอาหาร
ตอนเข้าร้าน
พนักงาน: いらっしゃいませ。何名様ですか。(Irasshaimase. Nanmei-sama desu ka.) — ยินดีต้อนรับค่ะ/ครับ มากันกี่ท่านคะ/ครับ?
คุณ: 二人です。(Futari desu.) — 2 คนค่ะ/ครับ (ชูนิ้วบอกจำนวนก็ได้ผลดีเช่นกัน — ふたり มาจากบทคำลักษณนาม!)
การสั่งอาหาร
คุณ: すみません!(เรียกพนักงาน — เป็นเรื่องสุภาพมากในญี่ปุ่น ไม่ต้องเขินอายค่ะ/ครับ!)
พนักงาน: ご注文は?(Go-chūmon wa?) — รับอะไรดีคะ/ครับ?
คุณ: この天ぷら定食をひとつと、うどんをひとつおねがいします。
(Kono tenpura tenishoku o hitotsu to, udon o hitotsu onegaishimasu.) — ขอชุดเทมปุระอันนี้ 1 ที่ และอุด้ง 1 ที่ค่ะ/ครับ
พนักงาน: お飲み物は?(O-nomimono wa?) — รับเครื่องดื่มด้วยไหมคะ/ครับ?
คุณ: お水でだいじょうぶです。(O-mizu de daijōbu desu.) — น้ำเปล่าก็พอค่ะ/ครับ
เลือกไม่ได้เหรอ? ใช้ประโยคนี้เลย: おすすめは何ですか (Osusume wa nan desu ka — "แนะนำอะไรบ้างคะ/ครับ?") แล้วตามด้วย じゃあ、それをください จะทำให้คุณดูเป็นคนพื้นที่ขึ้นมาทันที เมนูที่มีรูปภาพและโมเดลอาหารจำลอง (食品サンプル!) หมายความว่าการชี้แล้วพูดว่า これ ก็เป็นแผนสำรองที่ใช้ได้เสมอ
การจ่ายเงินและออกจากร้าน
すみません、お会計をおねがいします。(Sumimasen, o-kaikei o onegaishimasu.) — เช็คบิลด้วยค่ะ/ครับ
(ที่เคาน์เตอร์จ่ายเงิน) カードでいいですか。(Kādo de ii desu ka.) — จ่ายด้วยบัตรโอเคไหมคะ/ครับ?
(ตอนออกจากร้าน) ごちそうさまでした! — ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ/ครับ!
เกร็ดวัฒนธรรมที่ยอดเยี่ยม 2 อย่าง: ญี่ปุ่นไม่มีธรรมเนียมให้ทิป — ไม่มีเลย และการพยายามให้ทิปจะทำให้พนักงานตื่นตระหนกแบบสุภาพๆ ได้ และการจ่ายเงินมักจะทำที่เคาน์เตอร์ใกล้ประตูทางออก ไม่ใช่ที่โต๊ะ การพูดว่า ごちそうさまでした กับพนักงานตอนเดินออกจากร้านคือ "ทิป" ที่แท้จริง — มันไม่ต้องเสียเงินสักบาทแต่ทำให้ทุกคนมีความสุข
5. ฉากแถม: การเลือกซื้อเสื้อผ้า
| วลี | ความหมาย |
|---|---|
| 見ているだけです。(Mite iru dake desu.) | "แค่ดูก่อนค่ะ/ครับ" — เกราะป้องกันนักช้อป! |
| 試着できますか。(Shichaku dekimasu ka.) | ลองสวมดูได้ไหมคะ/ครับ? |
| ちょっと小さいです。もっと大きいのはありますか。 | อันนี้เล็กไปนิดค่ะ/ครับ มีขนาดที่ใหญ่กว่านี้ไหมคะ/ครับ? |
| Mサイズをおねがいします。 | ขอไซส์ M ค่ะ/ครับ |
สังเกตรูปแบบ もっと〜の (motto ~ no): もっと大きいの "อันที่ใหญ่กว่า", もっと安いの "อันที่ถูกกว่า" — คำว่า の ทำหน้าที่แทนคำนามนั้นๆ เหมือนคำว่า "one" ในภาษาอังกฤษเป๊ะเลย และคำว่า ちょっと ("นิดหน่อย") ช่วยทำให้อะไรๆ ฟังดูซอฟต์ลง: ちょっと高いですね — "อืม... แอบแพงนิดนึงนะคะ/ครับ" (คำปูพื้นสุภาพๆ สำหรับการไม่ซื้อนั่นเอง!)
6. บทสนทนาเต็ม: รวมทุกอย่างเข้าด้วยกัน
พนักงาน: いらっしゃいませ!
คุณ: すみません、このケーキはいくらですか。(Sumimasen, kono kēki wa ikura desu ka.)
พนักงาน: 450円です。(Yonhyaku gojū en desu.)
คุณ: じゃあ、これをふたつと、コーヒーをひとつください。(Jā, kore o futatsu to, kōhī o hitotsu kudasai.)
พนักงาน: お会計は1,350円です。袋はいりますか。(O-kaikei wa sen sanbyaku gojū en desu. Fukuro wa irimasu ka.)
คุณ: だいじょうぶです。カードでおねがいします。(Daijōbu desu. Kādo de onegaishimasu.)
พนักงาน: ありがとうございました!
คุณ: どうも!(Dōmo!)
ทุกชิ้นส่วน — こそあど, いくら, ตัวเลข, คำลักษณนาม, と, คำตอบวิเศษ — ล้วนมาจากบทที่คุณพิชิตมาแล้ว ตอนนี้คุณสามารถเอาตัวรอดในการใช้ชีวิตที่ญี่ปุ่นได้จริงๆ แล้วล่ะ
สรุปและประเด็นสำคัญ
- 3 รูปแบบคำขอวิเศษ: 〜をください (ขอ ~), 〜をおねがいします (ขอ ~ ให้หน่อย/สุภาพขึ้น), 〜はありますか (มี ~ ไหม?).
- การบอกจำนวน: [สิ่งของ] を + [จำนวน+คำลักษณนาม] + ください — りんごをみっつください.
- ราคา: これはいくらですか; ถ้าฟังไม่ทัน: もう一度おねがいします.
- คู่คำตอบทองคำสำหรับคำถามของพนักงาน: おねがいします (รับค่ะ/ครับ) / だいじょうぶです (ไม่รับค่ะ/ครับ).
- ขั้นตอนในร้านอาหาร: 何名様? (มากี่ท่าน) → 二人です (2 ท่านค่ะ/ครับ) → すみません! (ขอโทษนะคะ/ครับ!) → สั่งอาหารด้วยคำลักษณนาม → お会計をおねがいします (เช็คบิลค่ะ/ครับ) → ごちそうさまでした (ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ/ครับ).
- おすすめは何ですか (แนะนำอะไรบ้าง) + じゃあ、それをください (งั้นขออันนั้นค่ะ/ครับ) = สั่งอาหารได้แบบมือโปร.
- วัฒนธรรม: เงินต้องวางบนถาด, จ่ายเงินที่เคาน์เตอร์, และ ไม่มีการให้ทิป — เด็ดขาด. ต่อไป: การเดินทางรอบเมือง!